 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(Silene acaulis) af hjartagrasaætt.
Lambagrasið myndar hálfkúlulaga þúfur með stuttum, striklaga blöðum og yfir blómgunartímann eru þær stundum alsettar leggstuttum, bleikum, blómum sem eru fimmdeild. Þúfurnar geta orðið allt að 40 sm í þvermál og um 10 sm háar. Hver þúfa er með eina stólparót sem getur orðið mjög löng og var stundum notuð til matar í harðindum. Lambagras finnst víða á norðurhveli og nær t.d. allt til nyrsta hluta Grænlands og Norður-Ameríku. Það finnst einnig í norðanverðri Evrópu og í Ölpunum en vantar hins vegar alveg í Síberíu. Lambagras er mjög algengt um allt land, bæði á hálendi og láglendi. Íslenskir stofnar lambagrass eru yfirleitt sérbýla, þ.e. karl- og kvenblóm eru hvort á sinni plöntu. Blómgunartími er í maí-júní.
Heimild: Hörður Kristinsson 1986. Plöntuhandbókin. Blómplöntur og byrkningar. Íslensk náttúra II. Örn og Örlygur, Reykjavík. 306 bls.
Lambagras setur svip á landið. “Lifir oft á þrjóskunni einni,” segir Sólveig Nikulásdóttir leiðsögumaður.
 Bleikt og bjartsýnt lambagras.
“Bleika lambagrasið setur hvarvetna sterkan svip sitt á landið. Ekki síst verða áhrifin og andstæðurnar sterkar, þegar ekið er yfir eyðisanda þar sem fátt annað grær. En lambagrasið er harðgert og fátt virðist bíta á því. Erlendir ferðamenn spyrja gjarnan um hver þessi harðgera jurt sé og dást að seiglu hennar,” segir Sólveig Nikulásdóttir leiðsögumaður. “Þúfurnar sem lambagrasið sprettur á, bæði jafnt upp á fjöllum og eins niður í byggðinni, eru þjóðlegar. Hvergi annarsstaðar sér maður þúfur í landslaginu nema hér.”
Sólveig segir lambagrasið “glaðlega bleikt, en er samt líka svo innilega hógvært,” einsog hún kemst að orði. “Á ferðum mínum um landið með erlenda ferðamenn hef ég oft verið spurð hvert sé þjóðarblómið okkar, enda alvanalegt erlendis að eiga eitt slíkt. Ég hef því ásamt ferðalöngum haft tækifæri til að máta ýmis blóm sem þjóðarblóm og eftir miklar vangaveltur komist að því að lambagrasið eigi umfram önnur þennan heiður skilið. Þetta bjartsýna blómi sem virðist oft lifa á þrjóskunni einni saman. Slíkt er táknrænt fyrir Íslendinga í gegnum tíðina.”
|
|
| Til baka |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
